227.
असोनि नसणे संसाराचे ठाइंर् । हाचि बोध पाही मना घ्यावा ॥१॥
संतांची संगती नामाची आवडी । रिकामी अधर् घडी जावो नेदी ॥२॥
काम क्रोध सुनेपरी करी दूरी । सहपरिवारी दवडी बापा ॥३॥
चोखा म्हणे सुख आपेआप घरा । नाही तर फजीतखोरा जासी वाया ॥४॥