607.
श्रोत्याविण जे गायन ।
गात्याविण श्रोता जाण ।
त्याची सांगेन ते खूण ।
आइकावी ॥१॥
अन्न सुरस निपजले ।
नेउनी रोग्या वोगरिले ।
तैसे व्यर्थ गाणे केले ।
श्रोत्याविणे ॥२॥
गाणे होतसे सुस्वर ।
श्रुती लावून मधुर ।
राजा श्रवणी बधिर ।
तरी ते व्यर्थ ॥३॥
अति सुंदर पद्मिनी ।
रंभा मृगनयनी ।
पती नपुंसक गौणी ।
तरी ते व्यर्थ ॥४॥
अश्व सुंदर नाचत ।
नाना कलाही दावित ।
बैसणार नाही तेथ ।
तरी ते व्यर्थ ॥५॥
देह सुंदर चांगले ।
परी प्राणची ओसरले ।
जीव स्वर्गग्रामी गेले ।
तरी ते व्यर्थ ॥६॥
विप्र सुंदर नेटका ।
परी कोड मुखी देखा ।
तरी तो जाणावा आवांका ।
सर्व व्यर्थ ॥७॥
कर्म करी द्विज सांग ।
परी गायत्रीचे नेणे अंग ।
तरी ते सर्व सांगोपांग ।
अवघेचि व्यर्थ ॥८॥
भागीरथी गंगाजळ ।
उत्तम हे सुशीतळ ।
परी ते अमंगळ स्थळ ।
तरी ते व्यर्थ ॥९॥
तैसे श्रोतेविण गाणे ।
ते तव लाजिरवाणे ।
म्हणून सावध ऐकणे ।
हरिकथा ॥१०॥
तुम्ही श्रोते आम्हा कैसे ।
राया परीक्षिती ऐसे ।
बहिणी म्हणे त्या मानेसे ।
नाम गावे ॥११॥