490.
काय वाणू आता पायाचा महिमा । जेथे झाली सीमा बोलायाची ॥१॥
विठोबाचे पाय आठविता मनी । गेले हरपोनी भवभय ॥२॥
पाय नारदाने ह्लदयी धरिता । ब्रम्हांडी मान्यता झाली त्याची ॥३॥
सनकादिकांलागी पाय वज्र कवच । ब्रह्मादि-देवांस पद जेणे ॥४॥
लागतांचि पाय शिळा दिव्य झाली । पाषाण तारिले उदकावरी ॥५॥
पाय ते रमेचे सौभाग्य साजिरे । योगि ऋषीश्वर थोर जेणे ॥६॥
नामा म्हणे मनी पाय सर्वकाळ । म्हणोनि सुकाळ आनंदाचा ॥७॥