2103.
त्रिकूट शिंखरावरी पाहे पा तवल | परि अखंडीत धार वर्षे अमृताची ॥१॥
त्रिवेणी संगमी गगन निर्मळ वाहे | तेथे स्वात कह जाय आनंदमय ॥२॥
गुरुमुखे स्नान करी परब्रह्मी लक्ष धरी | अनुहात ध्वनि थोरी नाद गर्जे ॥३॥
उन्मनी जागृति गोल्हाट मंडळा जाय | तेथुनी निराळे पाहे निजतत्त्व ॥४॥
विष्णुदास नामा म्हणे अनुभवि तोचि जाणे | आम्ही गुरुखुणे वर्ततसो ॥५॥