3256.
वत्सालागीं गोप धाउनी वारसे । तैसे असो पिसे देवा ठाया ॥१॥
पाडसा चुकलीं हरीण पाहे वास । तैसी धरा आस देवा ठायी ॥२॥
मातेलागीं चुके बाळ एकुलते । तैसे देवापरतें न धरा मनी ॥३॥
एका जनार्दनी देव करा सखा । प्रपंच पारिखा सहज तेणे ॥४॥