581.
घेऊनि मौनपणाचा वेष । उभा सावकाश विटेवरी ॥१॥
न बोलेचि कोना न बैसेचि खालीं । पुरानें वेडावलीं अष्टादाश ॥२॥
भागली दर्शने शास्त्रे वेवादितां । मतितार्थ पुरता न कळे तया ॥३॥
शेष जाणू गेला तोही मौनावला । वेदादिकां अबोला पडोनि ठाके ॥४॥
संगती संताचे भुलोनिया उभा । एक जनार्दनी शोभा न वर्णवे ॥५॥