२१.
मोको तूंना वसार तूंना । वसार तूंना वसारे रामैया ॥
अलापवंति हि भर्म जो हे । मुजउपर सब कोपला ॥१॥
सुद सुद कर मार उठायो । काहा करो बाप बिठला ॥२॥
मुयेहुये जो मुक्ति देउगे मुक्ति ना जाने कोयला ।
ए पंडिया मोको धेड कहत है तेरी पैज पछोडी होयला ॥३॥
तू जो दयाल कृपाल कहत है । अति भुज भयो अपारला ।
फेर दिया देहुरा नामेको पडियानको पिच्छ वारला ॥४॥