207.
देह अचेतन वर्तनी ते मन ।
व्यापक त्रिभुवन साक्षिरूप ॥१॥
तयाचे स्वरूप पाहे गुरूमुखे ।
सर्व तुझी दुःखे निवारती ॥२॥
जागृती जागणे स्वप्नी साक्षिभूत ।
सुषुप्ती वर्तत साक्षपणे ॥३॥
बहेणि म्हणे याचा घेई बरा शोध ।
होय मना बोध ब्रह्मपणी ॥४॥