वैकुंठीचें वैभव । सं
1542.
वैकुंठीचें वैभव । संतांपांयीं वसे सर्व ॥१॥
संत उदार उदार । देतो मोक्षांचे भांडार ॥२॥
अनन्य भावे धरा चाड । मग सुरवाड सुख पुढे ॥३॥
एका जनार्दनी ठाव । नोहे भाव पालट ॥४॥
← उजवीकडे स्वाईप : मागील अभंग | डावीकडे स्वाईप : पुढील अभंग →