298.
संतांपासी असे ज्ञानाची निजशक्ति ।
अज्ञाननिवृत्ति होय तेणे ॥१॥
यालागी संतासी जावे लोटांगणी ।
रिघावे शरण मनोभावे ॥२॥
संताचिये कृपे विषयमळा नाश ।
सापडे अविनाश परब्रह्म ॥३॥
बहेणि म्हणे संत देव हे प्रत्यक्ष ।
का रे न घ्या साक्ष मनामाजी ॥४॥