2122.
जय विश्वव्यापका विश्वमुर्ति वंदन । वर्णिता थकले सहा अठराजण ।
मुनिजन धुंडती साधिती साधन । नव्हे दरुशन तयांसी ॥१॥
तो तू लाघवा सुत्रधारी । करिसी गोकुळामाजी चोरी ।
धरिता न सांपडसी निर्धारी । आगमनिगमां सरी न पवेची ॥२॥
न कळे न कळे कवणा महिमान । शेषादिक श्रमले जाहले आसन्न ।
शरण एका जनार्दन । काया वाचा मन दृढेंसी ॥३॥