204.
बैसोनी निवांत शुद्ध करी चित्त । तया सुख अंत पार नाही ॥१॥
येऊनि अंतरी राहिल गोपाळ । सायासाचे फळ बैसलिया ॥२॥
रामकृष्ण हरि मुकुंद मुरारी । मंत्र हा उच्चारी वेळोवेळा ॥३॥
तुका म्हणे ऐसे देईन मी दिव्य । जरी होईल भाव एकविध ॥४॥