2205.
नारदे पाहिली बाळकाची स्थिती । त्याच्या चित्ती शांती भरली दिसे ॥१॥
कल्पनेचा दाणा म्हणे तयालागी । बाळा कवणालागी आठविसी ॥२॥
वय तरी थोडे भावना उदंड । काय तुज चाड सांग आता ॥३॥
न बोलसी तरी साधेना हे काज । अंतरींचे नीज मज कळे ॥४॥
आला लाभ काळ फळलीसे भावना । उघडोनी लोचना पाही मज ॥५॥
ऐकोनी ध्रुवाने सज्जनाची वाणी । नेत्र विकासोनी पाहे तदा ॥६॥
पुढे उभा मुनि लावण्याचा गाभा । आपुलिया लाभालागी नाचे ॥७॥
नामा म्हणे ध्रुवे वंदिले चरण । बोलिले वचन ऐका आता ॥८॥