922.
सुची अंबुला ज्ञान घराचारु ।
भक्ति हे साकारु आवडली ॥१॥
काय सांगू माय निर्गुण अंबुला ।
शून्यी मिळाला नाही ठाई ॥२॥
रखुमादेविवरु साकार अंबुला ।
मज पूर्ण आला बाईये वो ॥३॥

अर्थ :
सुची म्हणजे सूक्ष्माहूनही सूक्ष्म असणारा परमात्मा पति झाल्यानंतर माझा व्यवहार ज्ञानरुप झाला. त्याच्या साकार स्वरुपाची भक्ति मला फार आवडली. तो निर्गुण पति शून्य जी अविद्या तिचे कार्य जो प्रपंच त्यात मिळाला नाही. ते निर्गुण रखुमादेवीचे पती श्रीविठ्ठल ते साकार होऊन माझ्याशी लग्न लावण्यास आले. असे माऊली सांगतात.