1905.
कोळशासी दूध मज्जोनिया धूता | न पावे शुद्धता कोणे काळी ॥१॥
दुर्जनासी तैसा बोधिता परमार्थ | नवजायचि स्वार्थ जाण त्याचा ॥२॥
सूकराच्या परी नेणती मिष्टान्न | विष्टा ते भक्षण करिताती ॥३॥
मोहिन्नले प्राणी सर्वत्र असता | काय सांगू आता नवला हो ॥४॥
नामा म्हणे तया न होयच मोक्ष येवोनि पद्माक्ष केंवि भेटे ॥५॥