413.

गजानन महाराजांची भूपाळी

उठा उठा हो सद्गुरुराया सरली ती राती ॥ दयाळा ॥
उष:कालचा वाहे वारा कुक्कुट ओरडती ॥धृ॥
सूर्य सारथी अरुणा पाहून प्राची निजचित्ती ॥
गेला होऊन अति आनंदित ते मी वानु किती ॥१॥
उलुक पिंगळे झाले भयभित पाहून अरुणाला ।
प्राचि प्रांत तो सद्गुरुराया लालिलाल झाला ॥२॥
चक्रवाक चंडोल पक्षि ते प्रभात कालाला ।
सूर्या बघण्या आतुर होऊनि घालिती घिरट्याला ॥३॥
तेवी बघण्या तुला पातले भक्त तुझे द्वारी ।
दर्शन देउनि तयास तारा गणु म्हणे संसारी ॥४॥