1885.
सावली पिळुनि का घालिशी | मुद्रेने आंग का जाळिसी ॥१॥
कासया केली खोडी | काया विटंबिली बापुडी ॥२॥
कावळा प्रातः स्नान करी | जिते मेले ते न विचारी ॥३॥
मंदे लावूनि द्वादश टिळे | फासा घालूनि निवटी गळे ॥४॥
सुसरी गंगे रहिवासु | बहुता जीवाते करी ग्रासु ॥५॥
गंगे गेल्या ज्ञान सांगे | मांजर मारिले ते न सांगे ॥६॥
बक ध्यान लावुनि टाळी | मौन धरुनि मासा गिळी ॥७॥
नामा म्हणे केशिराजा | ऐशिया जीवा लावी बोजा ॥८॥