160.
श्रुतीरुपी गोपींचा अनुताप व भगवंताचे गुणवर्णन

अभिमाने घाला घातला आह्मांसी । म्हणून लपलासी देवराया ॥१॥
तुजवांचोनिया जाऊ पाहे प्राण । दाखवी वदन एक वेळा ॥२॥
मुकुट कुंडले श्रीमुख सांवळे । केशरी लविले गंध भाळी ॥३॥
पाहोनिया जीवी होय फार मुख । हरेल ही भूक डोळियांची ॥४॥
तुजवांचोनी आम्हा नाही कोणी । तिही त्रिभुवनी नामा म्हणे ॥५॥