3567.
म्हणे नामयासी क्षण एक न पाहातां । होय माझ्या चित्ता कासाविशी ॥१॥
तुमचा पुत्र तुम्हांसी जैसा प्रिय । तैसा मज होय नामदेव ॥२॥
क्षणोक्षणीं येणे पुरविली पाठी । लाविली लंगोटी आम्हांलागीं ॥३॥
एका जनार्दनी वारितां नायके । येऊनिया सुखें बैसतो घरी ॥४॥