2247.
म्हणसी बिभीषण शाहाणा । परि तो महा नूर्ख जाणा ॥१॥
काय तो रामासी भेटला । अवघा रामचि नाही झाला ॥२॥
कोण हित केले तेणे । राम नाकळीचि मने ॥३॥
राम द्दष्टी देखतांची । पदवी न घेववे त्याची ॥४॥
म्हणशी झाला लंकापती । नाश पावेल कल्पांती ॥५॥
नामया स्वामीते जिंकोन । आवघा रामचि मी होईन ॥६॥