143.
माझ्या कान्ह्याचे तुम्ही नांव भरी घ्या वो ।
हृदयी धरोनी यासी खेळावया न्या वो ॥
भक्तांकारणे येणे घेतलीसे आळी ।
दहा गर्भवास सोसी वनमाळी ॥
कल्पनेविरहित भलतया मागे ।
अभिमान सोडूनी दीनापाठी लागे ॥
शोषिली पूतना येणे मोहिले लेकरू ।
आळी न संडी बाप रखुमादेविवरू ॥

अर्थ :
माझ्या कान्हाचे नांव तुम्ही प्रेमाने घ्या व हृदयाशी कवटाळुन तुम्ही ह्याला खेळावयास घेऊन जा. हा भक्तासाठी मोहित होतो व त्याच्या साठी दहा गर्भवासाचे दुःख ही निमुट भोगतो. त्याला ह्याची आजिबात कल्पना नाही व तो कोणत्याही भक्तासाठी हेच करतो. स्वतःला आभिमान येऊ न देता कोणत्याही दीन भक्तामागे धावतो. त्या पुतनेने मायेने त्याला मोहित करण्याचा प्रयत्न केला तर ह्यांने तिलाच शोषुन घेतले. असे माझे पिता व रखुमाईचे पती भक्तांचा छंद मात्र टाकुन देत नाही. असे माऊली सांगतात