काळाचे आहारीं । पडसी
3102.
काळाचे आहारीं । पडसी शेवटी निर्धारी ॥१॥
ऐसे असोनि ठाउक मना । परि न स्मरे रामराणा ॥२॥
गुंतले ते मायाजाळीं । न कळे गळी लागती ॥३॥
एका जनार्दनी शरण । वाचे न म्हणती नारायण ॥४॥
3102.
काळाचे आहारीं । पडसी शेवटी निर्धारी ॥१॥
ऐसे असोनि ठाउक मना । परि न स्मरे रामराणा ॥२॥
गुंतले ते मायाजाळीं । न कळे गळी लागती ॥३॥
एका जनार्दनी शरण । वाचे न म्हणती नारायण ॥४॥