3768.
न करी वो चाळा स्वैरीचीया बोला । वेधला जीव नि:संगपणे खातीनवा गोळा ॥१॥ ऐसे नव्हे भले कोणा मानवलें । जग जगी हांसतीमोडीताती डोळे ॥२॥ फुकटचि संग स्वैरीयेचा बरा । दिवाण दारी फजिती थोरी वहातसे वारा ॥३॥ पडले मोकळे ढुंगण आता कैसा संग । मागे पुढेफजिती झाली अठरा झाले दंग ॥४॥ एका जनार्दनींस्वैरी झाली संतपाय धरा । नाही तरी उभ्या बाजारी फजितीचाथारा॥५।