1255.
दृष्टि उघडुनि नामा भोंवती जंव पाहे | तंव पुढे माय देखियेली ॥१॥
म्हणे मजद्षी नाम्या वैर का साधिले| बहुत दुःख जाले कोणा सांगो ॥२॥
भक्तजनवत्सला परियेसी केशवा | भेटवी केधवा पूर्वस्थिती ॥३॥
भोजना बसले जेवी क्षुधाक्रांत | न कोणाशी मात न बोले कांही ॥४॥
ते बळे उठविले नव्हता पै तृप्ती | तैसी दु:खप्राप्ति जाली मज ॥५॥
पूर्ण पान्हा धेनु यांतला बोरसे | वत्स थोर हर्षे पान करी ॥६॥
ते धनिये देखोनि बळे आसुंडले | तळमळित ठेले थोर आशा ॥७॥
कृपणे संपत्ति जोडिली सायासे | तळमळी ते कैसे नेलियाते ॥८॥
तसी परी मज जाहली गा देवा | परियेसी केशवा मायबापा ॥९॥
दुःखाचे सागरी पडिलो गा श्रीहरि | सुखरूप मुरारी निववी माते ॥१०॥
नामा म्हणे विठो कृपेचा सागरू | करावा अंगिकार अनाथाचा ॥११॥