143.
असुरासुर वध.

अहर्निशी कंस बसे चिंताक्रांत । विचार पुसत प्रधा-नासी ॥१॥
प्रतिज्ञा करूनि शत्रुवधा जाती । ते मागे न येती पर-तोनी ॥२॥
आता पुरुषार्थी कोण पाठवावा । तो मज सांगावा निव-डोनि ॥३॥
सांगती प्रधान धाडा असुरासुर । तंव तो असूर उभा राहे ॥४॥
म्हणे मत्यु नसे मज कोणा हाती । द्वापारी मारुती गुप्त झाला ॥५॥
ऐकोनिया ऐसे आनंद मानसी । गौरविले त्यासी नानापरी ॥६॥
नामा म्हणे काळे बोलविले त्यासी । सत्वर वनासी येता झाला ॥७॥