1437.
इसाचि प्रपंच परि हा लटिका | तेणे तुज व्यापका झांकियले ॥१॥
ऐसियाचा मज घालोनिया खेवा | स्वामिद्रोहि देवा करिसी मज ॥२॥
मेरुचिया गळा बांधोनि मशक पाहसि कौतुक अनाथनाथा ॥३॥
नामा म्हणे देवा कळली तुझी माव | माझा मी उपाव करीन आता ॥४॥