206.
स्वप्नींचेनि सुखे मानिताती सुख ।
घेतलीया विख जाईल देह ॥
मोलाचे आयुष्य दवडितोसी वाया ।
माध्यान्हींची छाया जाय वेगी ॥
वेग करी भजना काळ यम श्रेष्ठ ।
कैसेन वैकुंठ पावशील झणी ।
बापरखुमादेविवरू विठ्ठल उभा ।
सर्वत्र घटी प्रभा त्याची आहे ॥

अर्थ :
स्वप्नातील सुखीला सुख मानणे मिथ्या आहे ते सुख नसुन विष आहे ते घेतले तर देह जाईल मोलाचे आयुष्य का वाया दवडत आहेस. ज्याप्रमाणे माध्यानकाळची छाया आपलीचअसते. पण ती एका क्षणात जाते. म्हणून तू हरीभजनाचा वेग कर कारण काळ मागे लागला आहे मग वैकुंठ कसे प्राप्त करशिल. माझे पिता व रखुमाईचे पती श्रीविठोबाराय भक्ताकरिता विटेवर उभे आहेत व त्याचेच ज्ञान सर्व जीवांच्या बुद्धीत आहे असे माऊली सांगतात.