169.
देखोनि हरखली अंड । पुत्र झाला म्हणे रांड ।
तंव तो झाला भांड । चाहाड चोरटा शिंदळ ॥१॥
जाय तिकडे पीडी लोका । जोडी भांडवल थुंका ।
थोर झाला चुका । वर का नाही घातली ॥२॥
भूमि कांपे त्याच्या भारे । कुंभपाकाची शरीरे ।
बोले निष्ठुर उत्तरे । पापदृष्टि मळिण चित्त ॥३॥
दुराचारी तो चांडाळ । पाप सांगते विटाळ ।
तुका म्हणे खळ । म्हणॊनिया निषिद्ध तो ॥४॥