चातुर्य मिरवी ।
1441.
चातुर्य मिरवी ।
कळा व्युत्पत्ति दाखवी ॥१॥
परी ते अवघे वांया गेले ।
एका न भजता विठठले ॥२॥
गायनाची कळा ।
आसने मुद्रेचा सोहळा ॥३॥
निळा म्हणे जे जे करी ।
सोंगींचि ते ते अवघे वरी ॥४॥
← उजवीकडे स्वाईप : मागील अभंग | डावीकडे स्वाईप : पुढील अभंग →