2648.
वैराग्य - अभंग २६४८ ते २६५४

काय ते वैराग्य बोकडाचे परी । भलतीया भरीं पडतसे ॥१॥
काय ती समाधी कुकुटाचे परी । पुढेंचि उकरी लाभ तेणे ॥२॥
बैसोनी आसनी वाउगें ते ध्यान । सदां लक्ष्मी मान आपुलाची ॥३॥
घालूनिया जेठा बैसतो करंटा । करीतसे चेष्टा मर्कटापरी ॥४॥
नाही शुद्ध कर्म योगाचा विचार । सदां परद्वार लक्षीतसे ॥५॥
ऐशिया पामरा कासया तो बोध । एका जनार्दनी शुद्ध खडक जैसा ॥६॥