342.
वरि वरि वेष संताचा ।
भीतरी धुमकस इंद्रियांचा ॥१॥
ऐसे संत जाले कली ।
बोले बोल तो न पाळी ॥२॥
सभा देखोनी धरी मौन ।
मागे भुंके जैसे श्वान ॥३॥
तोंड देखोनी बरवे बोले ।
मागे जगझोडीचे चाळे ॥४॥
बहेणि म्हणे हे भांड ।
अशास कोठे व्याली रांड ॥५॥