1216.
अमृत ते स्वर्गी निर्जर सेविती । परि चरफडती नामामृत ॥१॥
धन्य ते दैवाचे नाम घेती वाचे । होते पै जन्माचें सार्थक तेणे ॥२॥
न लगे उपवासकरणे अष्टांग । न लगे नानायोग साधने ती ॥३॥
एका जनार्दनी नामामृत सार । उतरले पैलपार वैष्णव जन ॥४॥