हरिप्रेम सरोवरी । क्
176.
हरिप्रेम सरोवरी । क्रीडती ये मदनकुहरी । प्रेम सरोवरी ये ॥१॥
चांदिणे निर्मळ । चंदने धवळतिये ।
पैल वृदांवनी वासुगा गोविंदु खेळतिये ॥धृ॥
प्रकृति भक्ति परमातु । मातु मा परमहंसु ।
ज्ञानदेवो म्हणे निवृत्तिदासु ॥२॥
अर्थ :
श्रीकृष्णावर असलेले प्रेम हे सरोवर व मदनाची गुहा आहे असे त्या गोपींना वाटुन त्या त्याच्या जलक्रीडा करत आहेत. त्यावेळी कृष्णप्रेमाचे लख्ख टिपुर चांदणे पडले आहे. व अंगाला प्रेमाचे चंदनी उटणे लावले आहे अशा थाटात तुळशी वृदांवनात असलेल्या कृष्णासोबत त्या गोपिका क्रिडा करतात. तो कृष्ण व गोपींचा खेळ परमहंस स्थितीत पोहचलेल्या निवृतीदास माऊलीनी सांगितला आहे.
