1.
संत निवृत्तीनाथ महाराज अभंग सार्थ गाथा

अविट अमोला घेता पै निमोला । तो प्रत्यक्ष देखिला भीमा तटी ॥
अव्यक्त साकार अकारिला अंकूर । क्षरला चराचर भक्ति काजे ॥
अनुमान विटे सर्वा घटी माजिठे । ते परब्रम इटे भक्ति साह्य ॥
निवृत्ति घनवट पिकलिसे पेठ । पुंडलिके प्रगट केले असे ॥

अर्थ:
जो विटत नाही, संपत नाही, जो कधी पुर्णत्वाला जात नाही, असा तो पांडुरंग पुर्वीच प्राप्त असल्यामुळे त्याला मी भीमा तटी सगुण रुपात पाहिला तो निर्गुण अव्यक्त रुप सोडुन सगुण होऊन आकारले आहे. असा हा परमात्मा भक्तांच्या भक्तीभावाने जगतात पाझरला आहे. जरी तो विटेवर उभा असला तरी सर्वांच्या ठिकाणी तो आहे. व तो भक्ताच्या हृदयात राहुन साह्य करतो. निवृत्तिनाथ म्हणतात असे हे परब्रह्म पुंडलिकाने पंढरपूर पेठेत उभे आहे.