१२.
निसर्गपर

मज जैसा निकामि नाहि वो दुसरा ।
आलो भुमिभार ॥१॥
भुमिभार म्हणउ हेत म दिक्षा ।
नयेचि मि लक्षा ।
योगीया हे टिक पाहता बहुं थोर दिसे ।
परब्रह्म आसे आलक्षपे ॥२॥
रज लीन होईन । के हिन पीके होति गहन ।
रज मृत्तिकेने ॥३॥
सेक महमद आभांस न ।
भासे जनामध्ये आसे विजनपणे ॥४॥