94.
विषये पाहे विख । याचे मानाल सुख । आवडी खाऊ जाता पुढे ।
भोगसिल दुःख । तुझे तु भोगसिल । जन पाहती कौतुक ॥
विषये पाही विख । जे जे सेवित गेले ।
बळेच उडी टाकुनी । आपण बुडाले ।
आपला गळा कापुनि ॥
आत्महत्यारी जाले । तेंव्हा कोण सोडवील । येम जाचिते जाळी ॥
विषये पाही विख । नाही हाणित लाता । कृपाळु भगवंत त्यासी वाहिला माथा ।
कळिकाळा भय नाही ते नमिती सर्वथा ॥
बोधला म्हणे विषयासि विटलो । कृपाळु त्यासी भेटलो ।
विषय जिंकोनिया पाहे । सुर पै जालो ॥