301.
विरंचीचा बाप क्षीरसागरवासी | घ्याती योगी त्यासी निरंतर ॥१॥
परेहूनिपर वैखरीहूनि दुरी | कौसल्येचे उदरी तोचि असे ॥२॥
बोलियेले जे जे नव्हे असत्य वाणी | न येऊ दे मनी शंका कांही ॥३॥
माझे हे संचित धन्य धन्य आता | पाहीन मी कांता लक्षुमीच्या ॥४॥
धन्य धन्य धन्य अयोध्येचे लोक | वैकुंठनायक पाहातील ॥५॥
धन्य पशुपक्षी श्वापदे तरुवर | राजा रघुवीर पाहातील ॥६॥
त्रैलोक्यांत धन्य तूंचि एक नृपा | नामयाच्या बापा पाहातील ॥७॥