1216.
नामा हे वदता डोळ्या आले पाणी | पडिला धरणी देवापुढे ॥१॥
नामदेव स्थिती पाहून श्रीपती | विस्मित ते चित्ती स्तब्ध जाले ॥२॥
कशा रीती नाम्या संबोखू मी आता | कठिण अवस्था देव म्हणे ॥३॥
प्रेम उचंबळे ऐकता ही आळ | बुझावी गोपाळ नाम्यालागी ॥४॥