134.
पृथ्वीयेचा गंध उदकीचा रस ।
तेजामाजी अंश आत्मयाचा ॥१॥
परी तो न दिसे ज्ञानचक्षूविण ।
पाहिजे अंजन गुरूकृपेचे ॥२॥
वायूमाजी ज्याचे वसतसे रूप ।
नभी असे दीप आत्मयाचा ॥३॥
बहेणि म्हणे तेथ व्यवहार राहिला ।
जे वेळी पाहिला देवराणा ॥४॥