म्हणऊनि शरण जावे । स
96.
म्हणऊनि शरण जावे । सर्वभावे देवासी ॥१॥
तो हा उतरील पार । भव दुस्तर नदीचा ॥२॥
बहु आहे करुणावंत । अनंत हे नाम ज्या ॥३॥
तुका म्हणे साक्षी आले । तरी केले प्रगट ॥४॥
← उजवीकडे स्वाईप : मागील अभंग | डावीकडे स्वाईप : पुढील अभंग →