4.
अनाथांचा नाथ उभा विटेवरी । भक्ता अभय करी पाळवितो ॥१॥
भुक्ति मुक्ति भातुके नर नारी बाळा । पुरवीतसे लळा जया जैसा ॥२॥
आवडीने तयाचे कुरवाळी मुख । म्हणे माझे सुख देतो तुम्हा ॥३॥
चोखा म्हणे ऐसा भक्तांचा अंकिला । वर्ततसे बोला माझी तया ॥४॥