14.
उचलिला कमळापती । पायीची बंधने गळती ॥१॥
त्रैलोक्यांत जो न माय । त्यासी बंधन करील काय ॥२॥
कवाडे उघडती । देखतांची देवाप्रती ॥३॥
मंद मंद पडे पाऊस । शिरी छाया करी शेष ॥४॥
पूर चढला अचाट । त्यासी लाविला अंगुष्ठ ॥५॥
त्वरे आला नंदाघरी । निद्रिस्त त्या नरनारी ॥६॥
ठेवी तेथे कृष्णजीला । माया घेऊनि निघाला ॥७॥
रडे माया करी आकांत नामा म्हणे उठती दूत ॥८॥