15.
पेंडारा दाऊनिया थोकसी । देखिले पण केवी जाये अंग लपविसी ।
तरी वेधा काय करिसी । मा शहाणपण तुझे नव्हे रे गोवळा ॥१॥
आम्ही एकविध जिवे तुंवा केले आधातुरे ।
वर्षाव वोसरलिया उल्हासु जाय । तैसी न होत प्रेमळ उखरे गोवळा ॥२॥
देठी गुंफलिया फुले डाळलिया आहाच तंव कांही न दिसे रे ।
परि घ्राण इंद्रियांच्या अंगसुखा समर्थ कोण असे रे गोवळा ॥३॥
या बोला मानवोनी बापरखुमादेविवरे विठ्ठले दिधले आप आपणियाते ।
तै पासुनी ते लपणेचि पारुषले उभा पंढरिये येणे वेषे रे गोवळा ॥४॥