150.
चिरे आणूनिया वेष्टले ।
गोवळ अवघेचि शृंगारले ।
येरेयेरा म्हणती भले ।
गौरव घ्या रे मामाचा ॥१॥
चिरे गुंडिती माजेसी ।
उंच पटके ते पायासी ।
झगे वेष्टूनिया शिरासी ।
विजारा टाकिती खांदयावरी ॥२॥
ऐसे शृंगारिले गोवळ ।
पुढे चालिले भार सकळ ।
तव ते धनुरयागींचे वीर प्रबळ ।
घ्या घ्या म्हणोनी धाविले ॥३॥
कृष्णे बळरामे देखिले ।
अवघ्यांपुढे मग ते झाले ।
धनुर्धारी वेग केले ।
परि ते न चले बळ त्यांचे ॥४॥
घ्या घ्या म्हणोनी हाका देती ।
शंकस्फुरणे ठाईंचि करिती ।
परी ते गोवळची समस्ती ।
वेष्टूनिया घेतले ॥५॥
धनुष्या लाऊनि बाण ।
विंधावे तो माजि शिरोन ।
गोवळी घेतली ते हिरोन ।
आणि मोडुनी सांडिली ॥६॥
निळा म्हणे एक एका ।
नपुरतीची युध्द तबका ॥
निपातिले फेडिली शंका ।
आणि पुढे संचरले ॥७॥