2549.
वृक्ष व्याला आकाश पाताळ । वृक्षीं प्रसवलें लोकपाळ । आठ्ठ्यायेंशीं सहस्त्र ऋषिमंडळें ॥१॥
कान्होबा बोलो तुझे कोडे । अर्थ ऐकता ब्रह्मा जोडे । अभक्त होती केवळ वेडे रे ॥२॥
वृक्षाअंगीं पंचभुते । प्रसवला तत्त्वें निरुते । अहं सोहं पाहता ते होते ॥३॥
एका जनार्दनी पाहिला वृक्ष । गुरुकृपें वोळखिला साक्ष । भेदभाव गेला प्रत्यक्ष रे ॥४॥