196.
सांसारिके ज्ञाने तरसी संसार ।
हा तुझ निर्धार जाय वाया ॥१॥
यालागी तू मूळ आत्मज्ञान साधी ।
तोडोनी उपाधी अंतरीची ॥२॥
स्वर्गाशी जाशील ते जरी साधिले ।
व्यर्थ तेणे गेले पूर्व तुझे ॥३॥
ब्रह्मांडी चढविला प्राणवायु जरी ।
व्यर्थ ते अवधारी जाईल रया ॥४॥
मंत्र उपासने साधिली दैवते ।
श्रम तोचि तेथे फळा आला ॥५॥
बहेणि म्हणे शोध करी आत्मत्वाचा ।
मग तुज कैचा जन्ममृत्यु ॥६॥