2540.
जगामध्यें काय हालत । ते दृष्टीसी नाही भरत । अचळ असोनि चळत । चंचळ म्हणत आहे मुठींत ॥१॥
कैसे बोटानें दाखवु तुला । सावध होई गुरूच्या मुला । हा शब्द अचोज वेगळा अर्थ जाणे सहस्त्रांत विरळा ॥२॥
कांही नसोनि ते दिसत । नाही म्हणता सत्य भासत । आकारीं आकार लपत । वाउगें जाणत्यासी भासत ॥३॥
अहं सोहं कोहं लपाला । उघड दृष्टीरूपा आला । जगी व्यापक नसोनि व्यापला । एका जनार्दनी गुरुपुत्र भला ॥४॥