3105.
देखती निमाले आपुले पुर्वज । पितापुत्र सहज तेही गेले ॥१॥
नाही त्या यमासी करुणा कवणाची । भोगविती दुःखाची नाना योनी ॥२॥
सुकृत पदरी मूळ नाही दोरा । घालिता अघोरा अंत न लगे ॥३॥
एका जनार्दनी नाही तेथे सुख । भोगविती दुःख न सांगवे ॥४॥