2145.
देह मंदिराभीतरी | शेजे सूदला श्रीहरी |निद्रा उन्मनीचे भरी | ते म्या स्वप्नी देखिले ॥१॥
स्वप्ना भुलले बाई | मागील नाठवेचि कांही |हा जोव परवस्तुच्या ठायी | तनुमने आटला ॥२॥
स्वप्न सांगू कोणासी | विवेक करिती तयासी |हे कोडे अज्ञानासी | संतावांचुनी नुगवे ॥३॥
ध्यानी पहुडला सांवळा | जवळी नारी बारा सोळा |विजणे वारिती सकळा | सोह शब्दे जागरणी ॥४॥
धि धि तुरे वाजती | अनुहत ध्वनि गर्जती |तेथे निद्रा ना सुषुप्ती | चंद्र सूये मावळले ॥५॥
मन पवना नाही भेद | तया ठायी हा गोविद |तेथे खुंटला अनुवाद | वेदश्रुति आटल्या ॥६॥
म्हणे विष्णुदास तामा | जन्ममरण नाही आम्हा |कृपा केली मेघश्यामा | संतसंगे तारिलो ॥७॥