137.
आकाशीचा सूर्य जळात बिंबला ।
तरी काय बुडाला तयामाजी ॥१॥
तैसा या शरीरी अलिप्तचि असे ।
इंद्रियसमरसे असोनिया ॥२॥
चुंबकदर्शने लोखंडा चळण ।
आत्मा देही जाण तैसा असे ॥३॥
पूर्ण चंद्र होता सिंधूसी भरते ।
तैसा देह वर्ते आत्मयाने ॥४॥
आलिया वसंत येती पुष्पेफळे ।
तैसा देह चळे आत्मसत्ता ॥५॥
बहेणि म्हणे आत्मा सर्वांही अतीत ।
अनुभवे पदार्थ सर्व कळे ॥६॥